Dadaş diyarı böyle bir başka güzel, bir başka gururlu! Erzurumspor öyle bir galibiyet aldı ki, sadece sahada değil, yüreklerde de kazandı. Trendyol 1. Lig’de şampiyonluk yolunda atılan bu adım, sıradan bir üç puan değildir; bu, yılların özleminin, sabrının ve inancının karşılığıdır.

Biz Erzurumluyuz… Sevinci de kederi de derinden yaşarız. Soğukta donmayı biliriz ama sevincimiz yandığında, o ateşi hiçbir ayaz söndüremez!

Dün akşam Cumhuriyet Caddesi’ne bir indim… Vallahi gözlerim doldu. Ellerinde bayraklar, dillerinde marşlar, yüreklerinde tek bir sevda: Erzurumspor! Iğdırspor karşısında alınan o galibiyetle millet sokağa dökülmüş. Sanki yıllardır beklenen bir bayram gelmiş gibi…

Havuzbaşı’nda bir coşku, bir kalabalık… Arabalar konvoy olmuş, klaksonlar susmuyor. Gençler meşale yakmış, gökyüzü mavi-beyaz olmuş. “Şampiyon Dadaş!” diye öyle bir bağırıyorlar ki, Palandöken bile yankı veriyor sanki.

Bizim burada sevinç öyle sessiz yaşanmaz. Davul çalar, zurna çalar… Halaylar çekilir. Omuz omuza, yürek yüreğe… Çünkü biz biliriz: Bu takım sadece bir kulüp değil, bu takım memleketin ta kendisi!

Bu şehir çok şey gördü… Zor günler de gördü, umudun azaldığı zamanlar da. Ama hiçbir zaman inancını kaybetmedi. İşte bugün o inancın meyvesi toplanıyor.

Şimdi soruyorum siz: Bu ateşi kim söndürebilir?

Erzurumspor yürüyorsa, arkasında bir şehir değil; bir destan yürür!

Ve unutmayın… Dadaş sabreder ama vakti gelince de tarih yazar!