Haberleri dinliyordum, ‘CHP, nikâh, Anayasa Mahkemesi’ laflarını işitince açtım sesini televizyonun.
*
Sosyal medya yıkılıyordu laikçi çevrelerin hiddetli, şiddetli paylaşımlarıyla. "Laikçi" sözcüğünü bilerek kullandım, makul laiklerin bu meselede daha sakin bir tavır takındıklarını biliyorum. Çevremde çok sayıda sosyal demokrat kişi var, onlarla da çok konuştuk mevzuyu. Bir CHP yetkilisinin de ifade ettiği gibi, birçok solcu dostumuz konuya laiklik çerçevesinden bakmıyorlar, başka endişeleri var, daha değişik çekinceleri var.
*
Bunlara bir şey diyeceğim yok. Ancak, ortalığı velveleye verip “Müftü nikâh kıyamazzz” diye haykıranlara CHP’nin kurumsal olarak katılıp, yasayı AYM’ye kadar götürmesini yadırgadığımı söylemek istiyorum.
*
Çünkü bu reel politikle izah edilecek bir durum değil.

Ankete falan gerek yok, bu milletin yüzde sekseni “Nikâhımı Müftü Kıysın.” Arzusunda. Arzu, istek de demeyelim buna, kesin kararlılık diye ifade edelim. Fiili durum bu…
*
Bu toplumda yaşıyoruz, sadece hısım akrabanın değil, eşin dostun hayırlı günlerinde yanlarında oluyoruz. Bugüne kadar ben resmi nikâhtan önce mahallenin hocasına uğramayan çift görmedim. Hatta muhafazakâr aileler, daha söz kesilir kesilmez, gençler meşru dairede görüşsünler diye hemen dini nikâhı basarlar. Bu hassasiyeti muhafazakârlarla sınırlayarak hata ettim, evet.
*
Hayatında CHP’den başka partiye oy vermemiş milyonlarca seçmen de bu şekilde hareket ediyor.
*
Evet, CHP veya başka marjinal partilere oy veren bir azınlık var ki, onlar hem inanç/inançsızlık, hem dünya görüşü itibarıyla evlilik yerine birlikteliği tercih ediyorlar, e birliktelik için de ne resmi, ne dini nikâha gerek var. Varsın itiraz etsin bırakın bunlar; en doğal hakları, hayat biçimlerine de uyar, meşreplerine de…
*
Ha, evlilik kurumuna sadık ve saygılı olup, bu akdi sadece resmi nikâhla yapmak isteyen çok sayıda aile de var, biliyorum. Hatta nikâhın, ilişkiye aleniyet kazandıran, eşlerin hak ve hukukunu toplum önünde kayıt altına almaya yönelik bir işlem olduğunu, dolayısıyla imama, duaya, dini ritüele gerek olmadığını savunan ilahiyatçılar da var. Hepsine saygı duymalıyız.
*
Amma velakin, yazının başında değindiğim gibi illa da nikâhın dini bir veçhesi olsun diyenlerin oranı bu ülkede yüzde seksenler civarındadır. Hatta bu geniş kitle için konu sadece dini değil, köklü kültürel, hatta millî bir mevzudur. Tartışılmaz, üzerinde konuşulmaz tabu derecesinde bir hassasiyettir. Nikâh dedin mi, duracaksın derecesinde…
*
Hal böyleyken bir CHP Grup başkanvekilinin, kameralar karşısına çıkıp “Meclis Genel Kurulu’nda kabul edilen müftülere nikâh yetkisi veren düzenlemeye ilişkin konuyu hem hukuken hem Anayasa Mahkemesi boyutunda hem de siyasî olarak karşı çıkmaya ve deşifre etmeye devam edeceğiz” demesine ne buyurursunuz?
*
Sosyal medyadaki paylaşımımda şöyle dedim ben, tekrarlayayım:
*
“Anlaşıldı, bazı CHP kodamanları Fransa tipi laiklikle Katolik nikâhı kıymışlar ayrılmaları asla mümkün değil.”
*
“CHP Müftülüklere nikâh yetkisi veren düzenlemeyi AYM'ye taşıyormuş. İzninizle tefsir edeyim: Oyları sandığa değil, çöp kutusuna taşıyor!”
*
Evet, hiç abartmıyorum. CHP, bu meselede aldığı tavırla önce kendine zarar veriyor. Oy depolarını nükleer anti-oy mayınlarıyla tahrip ediyor. Aşırı uçtaki keskin seküler mensuplarının saflarını sıklaştırmak isterken, Anadolu’daki dindar/dine saygılı CHP’lilere de haksızlık ediyor, onların merkezden, icabında AK Parti küskünlerinden devşirebilecekleri oyların önünü kesiyor.
*
Kürt meselesini, millî damarı tahrip uzmanı Sezgin Bey ve şürekâsına, dini mevzuları da Anayasa Mahkemesini suyolu etmiş zatlara havale eden CHP, 2019’da yüzde elli biri, ancak elli bir oynarken rüyasında görebilir. Milletin hassas olduğu böyle temel meselelerde su koyverip, seçimlere yakın üç çarşaflı hatun, bir Müftü, iki ilahiyatçı vekil adayı ile vaziyeti kurtarmak hiç mümkün değil. Recrübeyle sabit.
Bir dost olarak benden söylemesi!