Önemli gün ve haftalar listesine baktığınızda,  genelde “Dünya” diye başlar

“Dünya Çocuklar Günü, Dünya Yaşlılar Günü, Dünya …. Günü” gibi…

Dünyada o kadar gün veya dünyanın o kadar günü varken ve birçok şeyin günü kutlanırken bir de “Dünya Günü” günü varmış.

22 Nisan…

Ama biz dünyada birçok günü hediyelerle, tebriklerle ve etkinliklerle kutlarken  her şeyi borçlu olduğumuz dünyayı ihmal etmişiz hep…

Öylece yanımızdan sessiz sedasız geçip gitmiş bir “Dünya Günü”…

Belli ki onun sessiz çığlığını pek duyamamışız…

Oysa bize neler söylememiş ki?

Ozon tabakam delindi …

Sera gazlarını azaltın…

Her geçen gün biraz daha ısınıyorum…

Buzullarım eriyor…

Okyanuslarım ve denizlerim plastik artıklarla doldu…

Ormanlarım yanıyor…

Nehirlerim kuruyor…

Arılar beni terk ediyor…

Radyoaktif ve  kimyasal etkenlerle her geçen gün daha çok kirleniyorum.

Bu yüzden her yıl  8 milyondan fazla insanım ölüyor.

Nefes alamıyorum…

Daha birçok şey demiş durmuş şimdiye kadar.

Ama biz  ne yazık ki, ona şarkılarla türkülerle ve şiirlerle sitem etmekten   onun sesini duyamamışız.

Duysaydık böyle olur muydu?

Belki de korona virüs salgını ile O,  bize hala bir şeyler söylemeye çalışıyor …

Bu sesi yeterince  duyduğumuz  söylenemez.

Üretirken de tüketirken de dünyayı kirletiyoruz.

Önlenemez  tüketme hırsı ile sınır tanımıyoruz…

Okullarda küçük yaşlardaki çocuklarımız için “Dünyamızı koruyalım” dersi koymalı ve bu dersi daha etkin işlemeliyiz.

Dünyaya yalan, boş, vefasız ve yaşlı gibi sözlerle sitem etmeyi bırakıp dünyadan ders almalıyız ve onu korumalıyız.

Birileri bunun için ne yapar bilmem ama, biz dünyanın bir ferdi olarak azından plastikleri nehre ve denize atmayarak başlayabiliriz mesela…

Bilinebildiği kadarıyla, bilinen gezegenler arasında  hayat olan başka bir yer yok.

Dünyadan başka dünya yok…

Geçmiş 22 Nisan  Dünya günü  kutlu olsun