Dinleyecek kulaklar bulabilsem, şu cümleyi uyandırıcı çalar saat duyarlılığı ve kararlılığı ile her şafak vakti haykırırım:

- Bugün ne yapıyoruz, hanımefendiler, beyefendiler, gençler!

Bu sual, ilahi kaynaktan süzülüp gelen “Bugün Allah için ne yaptın” okkalı ikazından mülhem bir tavsiyedir, önce kendime, sonra herkese.

Her sabah, her seher uyandığımızda bu iki suali önce kendimize, sonra aile fertlerimize, sonra herkese gülümseyen bir yüzle sormalıyız:

- Bugün şehrin için ne yapacaksın?

Akşam başımızı yastığa koymadan, bu sefer; ‘ne yaptın’ versiyonu gelecek gündemimize…

Bugün Allah için, devletin için, milletin için, kurumun için, şehrin için ne yaptın?

Alacağımız cevap, kat edeceğimiz mesafenin  mesafenin işaret fişeğidir.

Şu sözü çok severim.

Geçmiş ve geleceğe demir kapılar örün, bugüne odaklanın.

Bu elbette geçmişi inkâr, geleceği boş verme değil. İzaha çalıştık.

Özellikle idarecilerin, bürokratların, iş ve eylem insanlarının bugünü ıskalamaması başarının ilk şartıdır.

Sabah uyandık, bugün ne yapacağımızı biliyor muyuz?

Şahsen ve kurumlar olarak.

Hedeflerimiz belli mi?

İdareciler için söylüyorum.

Bu, minik günlük iş ve eylem plancığı; “bugün hangi kameraya nasıl poz vereceğim; hangi mikrofona ne konuşacağım’ beyanat kalkınmacılığı uyanıklığından evladır!

Yoldaki ufak bir taşı, kayayı kaldırmak mesela,

Bir vatandaşın hayatını kolaylaştıracak küçük bir iş.

Yani; az laf, çok iş!

Büyük adamların büyük hayalleri vardır.

Bunu gerçekleştirmeye küçük küçük büyük adımlarla başlarlar!

Hayal ettiğin şehri özetle diye soranlara yaklaşık şöyle cevaplar veriyorum:

Hayal eden, araştıran, yazan; proje üreten bir şehir.

Entelektüel sermayesi yüksek bir şehir.

Üniversiteleri; şehrin makro ve mikro meselelerini didik didik eden bir şehir.

Âlimi, uleması küresel ölçekte bilim üreten bir şehir.

Bunları çok önemsiyorum ve fakat idareci ve yaratıcı girişimci sınıfa ısrarla istirham ediyorum:

Aksiyon, Aksiyon, Aksiyon…