Bizim kuşağımız Cumhuriyete doğdu. Onu elde edebilmenin çilesini ve zorluklarını yaşamadı, daha çok nimetlerini tattı.

Büyük Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarının, kahraman askerlerinin, fedakar halkının, milletinin ve  kahraman şehitlerimizin (hala korumaya devam eden) canları pahasına bize armağan ettikleri Cumhuriyetin kuruluş hikayesini  kitaplardan okuduk ve  filmlerden seyrettik.

Cumhuriyeti  bize armağan edenlere ne kadar minnet duysak azdır.

Bir sınıfın tahakkümü olmadan, bir kamaraya bağlı bulunmadan ve bir grubun saltanatı altında ezilmeden,

Fırsat eşitliğini en yüksek düzeyde yaşamaktır Cumhuriyet…

Çocukken bir gün büyük bir adam,  hatta Cumhurbaşkanı bile olabileceğinin hayalini kurabilmek,

Devletinin , milletinin ve kanunlarının  koruyuculuğunu, gücünü ve şefkatini  içerde ve dışarıda en yüksek düzeyde hissedebilmek,

Ülkesinin ve vatanının bugününde ve yarınında benim de söz hakkım ve katkım var diyebilmek,

Kitlesel yığın içinde sıradan bir nesne olmadığını hissetmek ve  toplum içinde birey olduğunun ve birçok hakkının olduğunun farkına varmak,

Haysiyet ve izzet-i nefsinin devlet katında saygı gördüğünün şevkine varabilmek

Din, dil, ırk, mezhep ve cinsiyet ayrımı yapılmayan bir yurdun bireyi olmanın gururunu yaşamak,

Seçebilme ve seçilebilmenin onuruna erişebilmek,

Efendilerin ve beylerin olmadığı bir memlekette, milletin efendisi  değil milletin hizmetkarı olmak gerektiği inancına sahip olabilmek

Başı dik ve özgür olabilmek

Kısaca var olabilmek  ve ,

Ben de varım diyebilmenin tadına varmaktır

Cumhuriyet…

Ancak, evrensel değerler, adalet, demokrasi, refah ve üretimden yoksun bir Cumhuriyetin tadına varabilmek çok zordur.

Cumhuriyet meşalesinin etrafında kenetlenmeye, birlik ve beraberlik coşkusunu yaşamaya en fazla ihtiyaç duyduğumuz günlerden geçiyoruz.

Bize düşen Cumhuriyetimizi güçlü, gelişmiş ve müreffeh seviyeye ulaştırabilmek, onu ne pahasına olursa olsun koruyup kollamak ve yaşatmaktır.

Cumhuriyetimizin sonsuza dek yaşaması dileği ile…