Yaz getsin…

Mantık bu…Nasıl olsa bakan yok, irdeleyen yok..

Eleştiren yok, hassasiyet gösteren yok..

Yaz getsin..

Kalite arayan yok..

Niteliğe bakan yok.

Halkın tabiriyle hollikle..

Yaz getsin..

Okuyan yok..

İnceleyen yok..

Araştıran yok..

Yaz getsin..Yaz getsin..

‘Yazarlık’ payesini kendi kendine verenler de, çoğu mebus, Belediye Başkanlarının danışmanları da öyle yapıyor..

Yaz getsin..

Kim ne diyecek.. Kim?

Mesele sadece ad çektirmek..

Gündeme gelmek..

Ya içerik, doğru tabiriyle muhteva..

Nitelik, yazının kalitesi..

Türkçe dikkati..

Böyle miydik?

Bizde edebi bir devri kapatan ‘Abes’ ‘Muktebes’ tartışmasını kaç kişi hatırlayacaktır bilmem..

Yaz getsin anlayışının olmadığı dönemleri..

Tanzimat edebiyatı dönemidir.

 Malumat Dergisinde Hasan Asaf’ın Burhan-ı Kudret şiirinde yer alan bir kafiye bir dönemi değiştirir.

Asaf:

‘Zerre-i nurundan iken muktebes / Mihr ü mehe bakmak abes” demiştir ya..

Muktebes’in ‘s’si sin, abes’in ‘s’si ise peltek s iledir ya..

Bir tartışma başlar Edebiyat Dünyamızda..

Kimi ‘kafiye kulak içindir’ der ve uygun bulur, kimi ‘kafiye göz içindir’ der, abesle muktebesin kafiye oluşturamayacağını savunur.

Ve neticede bu tartışma Tanzimat edebiyatı dönemini bitirir Servet-i Fünun dönemi başlar..

Eminim ki, bugün çok kişi, ne lüzumsuz iş diyecektir buna..

Öyle değil..

Bir dikkat var toplumda, bir incelik ve kelimeler üzerinden değerlere bir hassasiyet..

Niteliğe yoğunlaşma var..

Kalite arayışı var..

Niteliksizliğe tepki var..

Osmanlı dönemi bu..

Bir kelimenin bir edebi devri kapatacak kadar önemsendiği dönemler..

Yaz getsin, yok..

Kafana göre takıl yok..

Okuyucuyu, muhatabı hafife almak hiç yok..

Herkesin birbirine saygısı, hürmeti var..

Herkesin değerlere bağlılığı var.

Ya şimdi?

Aslında mühim bir mesele bu..

Aslında, şu madde çağında mühimsenmeyen bir mesele bu..

Ama değerlere değer verenler, töre bilenler için mühim.

Neyse..

Niye mi yazdık?

Polis Haftasını kutlayacağız 10 Nisan’da..

Bu müstesna kurumun tesis edilişinin 173’üncü yılı.

10 Nisan 1845’te kurulmuş Emniyet Genel Müdürlüğümüz..

Ama..

Bizim, şu bizim Erzurum’da basına akseden mesajlar dikkat çekici..

Daha neredeyse bir hafta var, ama..

Kutlamalar adeta yarışıyor.

Bir danışman ya da görevli kafasına göre 6 gün önceden temsil ettiği yetkili adına mesaj atıyor.

Sonra hurra herkes takip ediyor..

Kimse de, şu teşkilat ne zaman kurulmuş diye bakmıyor ve maalesef bilmiyor.

Biri yazmış ya..

Diğeri geride kalırsa mebusuna, başkanına ne diyecek?

Hesap bu, kafa bu..

Ha, içeriğe değinmiyoruz bile..

Çoğu bir önceki yılın aynı..

Yazan da okumuyor, yazdıran da..

Şu bizim danışmanımız ne yazmış diye bakanlar istisna..

Yaz getsin..

Çoğu kopya mesajlar..

Maalesef..

Mesele sadece ad duyurmak..

O mesajlardaki vurguyu içselleştirmek yok.

Yaz getsin..

O, dört kıtaya hükmettiğimiz asırlara özenip duruyoruz ya..

Niye geride kaldık diye hayıflanıyoruz ya..

Geri kalışın sebebi tek: muhatabı önemsememek, işimizi ciddiye almamak, topluma hassasiyetle yaklaşmamak..

Yaz getsin..

Yaz getsin de, be mübarek önce neyi yazdığına, sonra niye yazdığına ve daha sonra da ne zaman neyi yazdığına bir baksan..

Ya da, temsil ettiğin başkanın ya da mebusun şu yazdığın, servis ettiğini bir okusa, ne olur..

Yani..

Yani birbirimizi..

Yani kutladığımız günleri bir ciddiye alsak..

Edebe ve edibe dikkat etsek..

Ne olur?

 NOT: ‘getsin’ kelimesi bilerek Erzurum ağzıyla kaydedilmiştir.