Bir millet düşünün ki kendi hikâyesini başkalarının kaleminden öğreniyor. Kendi kahramanlarını tanımadan büyüyor. İşte en büyük kırılma burada başlar. Çünkü hafıza silindiğinde, kimlik de çözülür.

Sarı Saltuk… Bir isimden ibaret değildir. O, bir yürüyüştür. Anadolu’dan Balkanlara uzanan bir ruhun adıdır. Ne var ki bugün bu isim, ders kitaplarının satır aralarında dahi kendine yer bulamıyor.

Saltuknâme ise yalnızca bir eser değil, bir aynadır. O aynada Türk’ün inancı, mücadelesi ve ideali görülür. Fakat o aynaya bakmayı unuttuk.

Başka milletlerin destanlarını ezbere bilen nesiller yetiştiriyoruz. Kendi destanını duymamış, kendi kahramanını tanımamış bir gençlik… Bu, sessiz bir kopuştur.

Unutulan sadece bir isim değildir. Unutulan, bir medeniyetin ruhudur.