Şeker Fabrikalarının bir kısmının özelleştirileceğine dair duyumlar alıyoruz…

Bunlar içinde Erzurum var mı?

Bunu şimdilik bilmiyoruz…

Lakin…

Erzurum adına önemli olduğundan birkaç not söylemek istiyoruz…

Her ne kadar gazetecilik yapsak da, bir yönüyle de çiftçi pozisyonumuz var…

Bilenler Altınbulak köyünden olduğumuzu, tarla, tırpan bildiğimizi hatırlayacaklardır.

Dolayısıyla, çiftçiyi ilgilendiren bir gelişme olması halinde hemen kulak kabartmamız normal sayılmalı…

Hele bu Şeker Fabrikası gibi yaklaşık 3 bin çiftçiyi ilgilendiriyorsa…

 **

Şunu hemen söyleyelim ki, Şeker Fabrikamız Erzurum’a istediğimiz düzeyde bir katkı sunmaktan uzun yıllardır uzak.

Üretim kotası oldukça düşük…

Sebeplerin başında bu geliyor; ancak, yeterli değil…

Eski teknolojide ısrar ve çalışanların da kendilerini gelişmelere adapte edememeleri çok önemli başka etkenler…

Bunu her fırsatta dile getirdik…

Ama, sözümüzün tesiri çok düşük kaldı.

Şimdi geldik özelleştirme noktasına…

Evet, belli ki, artık deniz bitti…

Devlet elini bu fabrikalardan çekiyor…

Söz bizim olsa, devlette kalsın deriz…

Ne ki, ekonomik şartlar bu hali dayatıyor; besbelli.

 **

Öyleyse beklentileri sıralamak lazım..

Mesela, çalışanlar açısından durum ne olacak?

Ya çiftçilerin durumu?

Bir çalışan dahi mağdur edilmemeli…

Bu olmazsa olmazdır…

İsteyen kamu kurumlarına geçmeli…

İsteyen çalışanın fabrikayı alanın yanında çalışması ve iş garantisi sağlanmalı…

Vs..

Bunlar için hükümetin duyarlı olacağını biliyoruz; lakin hatırlatmakta fayda var…

Özellikle Başbakan Yardımcımız Recep Akdağ Bey…

Ve, Vekillerimiz…

İbrahim Aydemir, Orhan Deligöz, Mustafa Ilıcalı ve Zehra Taşkesenlioğlu…

Lütfen bu konuya çok duyarlı yaklaşın…

Bu öylesine önemli ki…

Eminiz ki, Sayın Cumhurbaşkanımız bizim gibi düşxünüyordur…

Ve çiftçiler..

Onlar için üretim garantisi şarttır…

Aksi halde müthiş bir mağduriyet yaşanır ki…

Allah muhafaza…

 **

Bu noktada bir kaydımız daha olsun…

Özelleşen fabrikaların arsa ve arazilerini cazip kılmamak lazım…

Zira, alanlar az zaman sonra işi arazi rantı boyutuna taşıyıp, fabrika yer ile bir oluyor.

Fabrika kısmı özelleşmeli, geri kalan arsa başka türlü devlet tarafından değerlendirilmeli…

Yine çiftçilerin üretimlerine garanti sağlanmalı…

Hiçbir üreten, acaba diye bir endişeli hali yaşamamalı…

Ürettiği mutlaka satın alınmalı…

Şimdilik aklımıza gelen bunlar…

Bekleyip görelim…