Erzurum iş aleminin değerlerinden ve dadaşlarındandır Kadir Ağabeyi.Çelebi tipini tarif ederken "efendi, nazik ve kibar, ince şahıs, şehir terbiyesi almış, okur-yazar kimse" demiştik...

Kadir ağabeyi de efendi birisiydi...

Söz kestiğine şahit olmadım hiç...

En karşı olduğu düşünceyi dahi dinler; lisânı münasiple görüşünü dile getirirdi...

Şehir terbiyesi almış son dönemin ender dadaşlarındandı...

Erzurumluluğu çok ciddiye alıyordu...

Giderek bozulan şehir kültürü karşısında canhıraş bir arayış içerisine girerdi.

Son gayreti ise "Erzurum Sevdalıları Derneği" oldu.

Hayatiyet kazanmayan bu girişimi anlatırken yoğun bir heyecan yaşadığı her halinden belliydi...

Sağlığı ile ilgili endişelerimizi dile getirip, "ağabeyi dikkat" ikazlarımıza karşın, "Erzurum elden çıkarken bizim yaşamazın ne anlamı olur" karşılığını veriyordu...

Kadir ağabeyi, yoksula yoksunluğunu, düşküne düşkünlüğünü...

Kusurlu olana kabahatini hissettirmeyen; gerçekte başkası özür borçlu olsa bile, rakibinden önce alçak gönüllükle af dileyebilen bir ağabeyiydi...

Yüksek ahlak sahibi birisiydi...

O'nu en kestirme yoldan tarif olsa olsa şöyle olur:Zenginliğe yaltaklanmayan... İktidara dalkavukluk etmeyen bir tip... Sahip olduklarıyla veya başarılarıyla böbürlenmeyen; dürüstlük, içtenlik ve digergamlığı elden bırakmaksızın sözünü sakınmadan konuşan...Sözüne, vaatlerine veya taahhütlerine sadakati esas alan...Üreten; başkalarının haklarını ve duygularını kendisinden daha çok gözeten bir tip...

Varlığıyla şerefin kutsal ile faziletin güvende olduğu teminatını verebilen bir adam... Kimse hakkında ulu orta konuşmazdı Kadir Biricik...

Dostluklara çok önem verir; dostlarını ölümüne savunurdu...

Erzurum adına faydası olur kanaati taşıdıkları için gece gündüz demeden piar gayreti içinde olurdu...

Hem "ağa" hem de "bey" olmak meşrebe dayalı bir duruş işidir.

Nice ağalar vardır ki bey olamamışlardır; nice beyler de ağa.Kadir Biricik'de ağabeyi ifadesi anlamını bulurdu...

Yeri geldiğinde sahabetliğine soyunduklarından hesap sormak; kusurlarından dolayı küsmekte O'nun huylarındandı...

Vefatından az zaman önce, sevgili Güvener Özcan arayıp bana gönül koyduğunu söyledi...

Ertesi gün ziyaretine gidip gönlünü aldım...

Arayıp sormada gecikmeme kızmış...

Ne yalan söyleyeyim...

Kızıp darılmasına içten içe sevinmiştim...

Öyle ya... O benim ağabeyimdi...

Koruyup kollayanlarımdandı.

Hastalığından bahsetti ve "çok önemli değilmiş, küçük bir operasyonla halledilebilirmiş" dedi...

Bu sohbetimizden bir ay sonra ameliyat oldu...

Ameliyat sonrası aradığımda çok keyifli bulmuştum.

İstanbul'da kız kardeşinin evinde olduğunu, çok iyi olduğunu söyledi; yakında Erzurum'a döneceğini söyledi...

Erzurum'a döndüğünden vefat haberiyle birlikte haberdar oldum...

Ameliyatıyla vefatı arasında çok az zaman geçmişti...

Haberini aldığımda daraldığımı hatırlıyorum...

Erzurum'un sıktığını, bana çok dar geldiğini hissetmiştim...

Haberi veren arkadaşa "niye ölmüş" gibi absürd bir karşılık verdiğimi sonradan anlatmışlardı...

Çelebi Dadaş tipine bir numune olan Kadir Biricik ağabeyim her daim rahmetle anacağım...

Oğulları sevgili Öner, Levent ve diğer evlatları da, O'nun hatıralarını aynı güzellikte yaşatacak kalitedeler...

Fatihalar, Yasini şerifler bu güzel insanın temiz ruhuna olsun!