Son yıllarda mecraından çıkarttığımız bir mefhum daha var...
Söylerken utanıyoruz, sıkılıyoruz; hatta korkuyoruz, günaha girerim diye...
Ama kayda geçmek lazım…
Ki, olan biteni herkesin gördüğünü fark etsinler…
Evet…
Umre ziyaretlerinden bahsediyoruz...
İmkanlar eskisi gibi değil…
Özellikle ulaşımda alınan mesafe çok önemli…
Tabii, ekonomik düzeydeki yükseliş de…
Durum böyle olunca da…
Eskiyle kıyas götürmeyecek yoğunlukta bir ziyaret söz konusu oluyor…
Toplumda tanınan, her alanda öne çıkanlar da her sene Umre için Mekke’ye gider oldular…
Sanat camiasından...
İş aleminden...
Siyasilerden...
Allah herkesin ibadetini kabul etsin...
İşimiz bunlarla değil…
Biz, işin cılkını çıkaranlardan yana dertliyiz...
Nasıl mı?
***
Dindarlıkla uzak yakın ilgisi olmayan bazı tipler var…
Son yıllarda hemen her sene Umre’ye gidiyorlar!
Olsun!
Sadece dindarlar gidecek diye bir kayıt yok ki…
İşin bu kısmına zaten itiraz etmiyoruz…
Sıkıntı şurada…
Bu şahıslar, bu mübarek ziyareti yapıp döndükten sonra, melanetlerine bıraktıkları yerden devam ediyorlar…
Rahatsız edici yön burası…
Umre dönüşü içkili sohbet fasılları başlıyor…
Daha doğrusu, bıraktıkları yerden devam ediyorlar…
Yahut, ticaretlerinin rengini bozup, fahiş kazanç için olmadık numaralar çeken tüccarlar(!), umre dönüşü bu pis işe berdevam diyorlar…
Değişen yok!
Duydukları bir söz var…
Peygamber Efendimize atfederler de hakikat payı olduğunu sanmıyoruz…
Söz şu: "Umre, diğer bir umre ile arasındaki günahları siler"
Sahih hadis olsa ne olacak ki…
Sen bir sene boyunca her türlü gayri insani eylemle iştigal et, kazancın haram olsun, işlediğin zulüm, sene sonu yap umreni silinsin bütün günahlar…
Olacak şey mi?
***
Olmaz, olmaz da…
Emin olunuz bu umreciler aynen böyle düşünüyorlar…
Bir bakıma bu eyleme “günah silme seyahati” demek lazım…
Elbet, herkes yaptığının karşılığını görecek…
Bu kutsal vazifeyi sulandırma yaklaşımının da bedeli olacak…
Bizim yazmamız hakikati değiştirmez…
Bunu biliyoruz…
Yazma sebebimiz şu:
Gerçeği görmemize; elimizde de kalem gibi bir imkan olmasına rağmen yazmamayı “nehyi anilmünker” vazifesi içinde görmemiz!