Bu hafta aslında yaşayan herkesin haftası…

Aynen böyle…

Zira, yaratılmış herkes hayatın herhangi bir kavşağında bu adla anılır olabilir.

Engelli.

Öyleyse…

Sadece şu an engeli olanlar değil, hepimiz bu haftayı belli bir bilinç düzeyinde idrak etmek durundayız.

O bilinç ise…

Bize inancımızın yüklediği kodlarda mevcut…

Buyurun en net ve anlamlı olanından başlayalım.

Bilmeyen, duymayan yoktur sanırım.

“Ne oldum deme ne olacağını düşün!”

Hayatı bu açıdan ele alırsanız, işin başından büyük bir engeli aşmış olursunuz…

Ki…

Bana göre en büyük engel budur!

“Zihinsel engelli” olmaktan kurtulma hali…

Bendeniz, zihinsel engelliliğin en mütebariz halini, “empati yapamamak” olarak tarif ediyorum.

Böyledir de…

“Yerine koymak”!

Her şeyi yerli yerine koymak mühimdir de…

Asıl önemli olanı, kendini bir başkasının yerine koyarak yürümektir!

Karar alırken, verirken…

O durumda en büyük engeliniz ortadan kalkmış oluyor…

***

Görme engelli olmak…

İşitme, konuşma engeli taşımak…

Ortopedik engel sahibi olmak…

Hele güçsüz ve yaşlı olmak!

Hepimiz için anlık haller.

Bu halde…

Yapmamız gerekenler var.

Öncelikli olanı, engel hali bulunana asla ve kat’a acıma nazarıyla yönelmemek.

Hele onları sadaka, yardım beklentisi içinde görmek!

Zinhar, yapmamamız gereken şeylerden…

Bunu yapanlar tam da özürlü tiplerdirler.

Çok basit hakikatleri ıskalayan bu tiplere hatırlatmak lazım ki…

Engelliler bir toplumun aynası durumundadırlar.

Fiziki engeli olmayana düşen, engelli olana, ya da, yarın engelli olma ihtimaline karşı kendisine, engelsiz bir hayat hazırlamaktır…

Nasıl mı?

Engelliye saygının bütün bir insanlığa saygı olduğu bilincini ayakta tutarak…

Daha net, daha somut örnek!

Engelliler için ayrılan yaya geçitlerine araç park etmeyerek…

Yahut onlar için ayrılan alanları lüzumsuz yere işgal etmeyerek!

Onlara acıyarak değil, saygı ile yaklaşarak insani davranış sergilemiş oluruz..

Başlarken dedik ya…

En mühimi ne oldum demeden güne başlamak…

Ve ne olacağını düşünerek hayatı kucaklamak!

Umalım bu anlamda topyekun bir bilinç sıçraması yaşarız da…

“Engelli insan” tarifi bütünüyle literatürden, lügatlerden silinip atılır…

Umarız!