17 Ağustos 1999’da  gece yarısından sonra gelen körfez kenti Kocaeli’yi vuran 7.5 şiddetli depremde resmi raporlara göre yaklaşık 18 bin, resmi olmayan raporlara gore yaklaşık 50 bin kişi hayatını kaybetti.Hem ülke ekonomisini sarstı, hem de ülke insanını perişan etti, depremin yaraları uzun süre sarılamadı.Depremin 19. Yılında psikolojik etkileri hala devam ediyor. İstanbul için uzmanlar tarafından felaket senaryoları  hala dillendiriliyor, uyarılar devam ediyor.

Deprem deyince akla ilk gelen ülkelerin başında bir müddet kalma fırsatı bulduğum Japonya gelmektedir.

Japonlar depremle de yaşamayı ve başetmeyi öğrenmişlerdir. Binalar çok sağlam, insanlar eğitimli, mobilyalar duvara çakılı ve her Japon yatağının altında acil durum veya öze deprem çantası ile uyuyor…Japonlar şunu iyi biliyorlar:

Deprem öldürmez bina ve bilinçsizlik öldürür. Bin nasihat duymadan bir musibetin ardından gereken her tedbiri almışlar. Depremle ilgili çok derin ve ciddi bilimsel çalışmalar sürdürüyorlar.

 Gelişmişlik düzeyinde bizden olduçka ilerde, depremlerdeki can kaybı ve hasarda kat kat geridedirler…

Tüm bu duygu ve düşüncelerle 17 Ağustos’ta hayatını kaybedenlerle birlikte tüm depremlerde hayatlarını kaybedenlere rahmet, hala travmalarını yaşayanlara şifa, tüm yakınlarına başsağlığı ve sabır diliyorum.

Gelecek yazımda Japonya’ya ve depreme dair yazmaya devam edeceğim. Şimdilik 2 dipnotla bu yazımı bitirmek istiyorum.

…

Dipnot-1: Bir Japon Profesöre “Japon mucizesi” nedir?Diye sorduğumda, bir sürü güzel şey anlattıktan sonra, konuşmasının bir yerinde şöyle diyordu:“Bir Japon çöpçüsü de devlet başkanı da çalışıken çok mutlu ve heveslidir, oysa Almanya’da gördüğüm Doğu Avrupa’dan gelen işçiler ve özellikle de Türkiye’den gelen işçiler çok mutsuz çalışıyorlardı”.

Dipnot -2:

Sorunuz, şimdi, Japonlar da nasıl millettir?

Onu tasvire zafer-yâb olamam, hayrettir!

Şu kadar söyleyeyim: din-i mübinin orada,

Ruh-u feyyazı yayılmış, yalınız şekli: buda

Gece gündüz açık evler, kapılar mandalsız;

Herkesin sandığı meydanda, bilinmez hırsız.

                                    Mehmet Akif ERSOY