Garip bir haleti ruhiyemiz var. Nerede bir sorun görsek, çözüm için aklımıza hemen siyasiler geliyor. Başlıyoruz iri kıyım laflarla seçilmişlerin üstüne gitmeye.

Oysa, demokratik yapılarda toplumsal sorunların çözümü bireylerden başlıyor.

Sohbet meclislerinde AB değerleri üzerinden çoğumuzun işittiği somut yaşanmışlıklar var.

En çarpıcı olanı, kırmızı ışığı ihlal eden sürücüyü vatandaşın şikayetidir.

Adına “toplumsal sorumluluk” veya “vatandaşlık bilinci” deniyor.

Kurala bağlanmamış, herhangi yasal bir zemini yok.

Kendiliğinden oluşmuş.. bilinçli bir teamül.

Bu noktada parantez içine alacağımız bize ait bir kavram var. “kul hakkı”.

Avrupalılar ve benzeri anlayışta olanlar adını koymasalar da, kelimenin tam anlamıyla bunu yerine getiriyorlar.

“Kul hakkına” sonuna kadar saygı ve riayet.

Sözde değil, özde!

Hal böyle olunca da, birçok problem kronikleşmeden çözüm buluyor.

***

Bireylerden sonra bir üst kuruma da problem çözme yetisi verilmiş!

Aileler toplum huzuru noktasında öylesine müteyakkız durumdalar ki.. örneğin komşuyu rahatsız edecek en küçük gelişmeye dahi fırsat tanımıyorlar.

Oralardaki yerleşik yakınlarımızdan biliyoruz; “ökçe sesi komşumu rahatsız eder” endişesiyle gece yarısı ayakkabılarını eline alıp yürüyenlerden bahsediliyor.

Bize yapılan yüksek öğütlere sıkı sıkıya bağlılık budur işte!

“Komşuya da, ana-babaya hürmet eder gibi hürmet etmek gerekir” düsturuna uygunluk.

Açıkçası, ciddi bir bilinç, hatta ahlak ölçüsüne sahipler.

Vesselam, herkes evinin önünü temiz tutuyor!

***
Sıra toplumsal katmanın bir üst birimine geliyor.

Sivil Toplum Kuruluşları.

Demokrasinin olmazsa olmazları. Demokratik anlayışın olgunlaşma zeminleri. Hayatı kolaylaştırmanın plan, program ve projelerinin geliştirildiği alanlar.

Ciddi mercek tutulduğunda görülen çıplak gerçek, AB’de siyaset yapanların hemen tamamına yakınının STK basamağını geçtiğini gösteriyor!

Toplumun içinde bulunduğu sorunların tarifi buruda yapılıyor.

Tespitler, teşhisler, tenkitler .

Meramımızı tam da bu noktada dile getirebiliriz artık.

Soru şu: Erzurum’da STK’lardan beklentinin karşılanma düzeyi ne durumda?

Ayrıntıya girip, soruyu eleştiri boyutuna taşımak doğru değil.

Sormaya devam edelim.

Esnaf, sanatkar için ekonomik gelişmeleri öngören ciddi yol haritalarına bu güne kadar rastlayanınız oldu mu?

Ya da, örnek alınsın diye hayata yansımış somut ekonomik gelişmişlik resimlerinin gösterildiğine?

Kültürel kalkınma adına oluşturulmuş gerçekçi projeleri gören duyan oldu mu peki?

Ya, siyasal öngörü paylaşımları?

Mesela, Ermeni mezalimini dünya kamuoyuna taşıyacak sahici proje çıkarımları yapan STK’ya denk gelen kaç kişi var?

İsterseniz çok daha net soralım.

Erzurum’da görülmekte olan davaların yıllara göre dağılımını “Baro” kaynaklarından duyan işiten oldu mu?

Daha önemlisi, bu davaların sürünceme seyrini dile getiren müşahhas çalışmaları..

Soruları artırmak mümkün!

***
Kolaycılık ruhumuza öylesine sinmiş ki,  akla gelen sorunu siyasilere yükleyip çıkıyoruz işin içinden. Böle olduğu için de, işleri bir türlü rayına oturtamıyoruz!

Bize göre Erzurum’da yapılması gereken öncelikli işlerden birisi de hakiki bir ”sorun- çözüm adres tespiti” olmalıdır!

Sorunlar tek tek sıralanacak.

Bunlara yataklık eden kaynaklar ardı ardına kayda geçecek. Çözüm partnerleri, yani STK’lar gerekçeleri ile belirtilerek siyaset kurumuna havale edilecek.

Bu noktada bir başka soru çıkıyor karşımıza.

Peki bunu kim ya da hangi kurum gerçekleştirecek?

Onu da okurlarımız cevaplandırsın!