Geçen haftaki yazımızda Mecliste vekillerimizin kendileri için bir takım ayrıcalıklar sağlayan “ imtiyaz yasa Tasarısı “ için bir anda bir araya gelmeleri ve jet hızıyla tasarıyı komisyondan geçirmeleri halkımızın başını kaldırıp Meclise bakmasına ve dikkat çekmesine neden oldu. Çünkü Millet olarak biliyoruz ki vekillerimiz iktidarıyla muhalefetiyle bir araya gelip uzlaşmazlar. Uzun süredir Anayasa için bile bir araya gelip uzlaşmadıkları gibi demiştik.
    Ve bu sayede anlamış olduk ki bugüne kadar kendi haline bırakılan ülkenin önemli meselelerine eğer istenirse sahip olunabilirmiş..! İktidarlar işlerine gelmediği için kulak asmadıkları, muhalefet ise seyirci kalmayı iş bildiği birçok ülke meselesi bu yüzden orta yerde sahipsiz ve çözümsüz kalmıştır. Şimdi Onlardan birisine daha devam ediyoruz;
GENİŞ KİTLELERİ RENCİDE EDEN TUTUM
    Anayasa referandumuyla memurlar da işçiler gibi Toplu sözleşmeli oldu. Tam bir yıl boyunca memurlar ve emeklileri toplu sözleşme sevinci içinde bekletildi. 6 Ay süren görüşmeler sonunda sendikacılar deyimiyle dağ fare doğurdu. Bunun teferruatlarına geçmeyeceğim. Kısaca devletten maaş alan memurlar, işçiler, Bağ-kurlular ve bunlara benzemeyen 4-B’liler, 4-C’liler ve hepsinin emeklileriyle birlikte toplam kaç milyon ediyorsa bunlardan birçoğunu rencide eden yönetim hataları oldu. Sadece hata mı, bu sınıflar arasında dengesizlikler ve adaletsizlikler had safhaya çıktı. Sonuçta;
    Çalışan memurlar : Maaş durumları iyi..
    Emekli Memurlar: Maaş durumları çok kötü: Çünkü çalışanla-Emeklisi arasında öylesine fark açılmış ki yer yer biri diğerinin üç katı kadar maaş alıyor.
    Çalışan İşçi : Maaş durumları iyi..
    Emekli İşçi : Maaş durumları (birkaç yılı kapsayan son dönemdekiler ) çok iyi..Çünkü aradaki fark (+ ve- olarak )azami 200 TL.dir. Evet, bazı iş kollarında işçi emekli olduğu zaman çalışılan maaşından daha fazla maaş alıyor.
    Bağ-Kurluların Maaşları İyi: Çünkü aldıkları maaş ( kaç lira olursa olsun ), yaptıkları mesleklerine ve gelir kaynaklarına destek bir gelir teşkil eder.
    4-B ve 4-c ‘liler ise maaştan ziyade dertleri kadro almak…Aynı süreçte bir bakarsınız basında” Sözleşmelilere Müjde “ veya “4-C’ lilere müjde.. “ kadro verilecek diye..Belli aralıklarla olay su yüzüne bir çıkıyor, bir kayıp oluyor ve hala bu curcuna devam ediyor. Kadro verilecekse verilir, olay kapanır. Uzun süre insanları beklentide tutup, rencide etmek insafa sığar mı?
    İlginç Bir Tablo : İmza bile atamayan köyde tarım işçisi birisi, bir miktar para yatırarak Bağ-Kur’dan emekli olmuş, aynı köyden diğeri ise, uzun yıllar ailesinden para çekip gurbette okul okuyarak üniversite bitirmiş ve iş hayatında zor görevlerde çalışarak emekli olmuş..Şimdi bu iki insanın maaşları arasına tahsil, makam, kıdem, sorumluluk farkını koymasak olur mu? Şairimiz Ahmet Haşim’in tabiriyle “ Dağ başına kuş da çıkar, yılan da… Biri sürünerek, diğeri uçarak… “ demek olmuyor mu?
    Devletten maaş alan gruplar arasında dengeli ve hiyerarşik bir yapı içinde skala düzenlemek çok mu zor Allah aşkına..!
    Vekillerimizin İmtiyaz yasasına verdikleri önem kadar, milyonları ilgilendiren bu keşmekeş manzaraya önem verip bir araya gelseler ve 2008’den beri bozulmaya başlayan çalışan memur ve işçi maaşlarıyla memur emeklileri arasındaki dengeyi düzeltemezler miydi?
Ama buna ne gerek var..! Bu imtiyaz yasası değil ki, kimin umurunda..!
( Devamı haftaya )